Optimist vs. Pessimist vs. Realist of toch Opportunist? Welke levenskijk kies jij?

Half vol, half leeg? 

Hoe kijk ik tegen situatie aan? Hoe weeg ik afwegingen af? Zie ik overal het positieve en denk ik echt altijd dat het wel weer goed komt? Is dat niet een beetje naïef? Of ben ik toch diegene die alles wat donkerder en grijzer en negatiever ziet? 

Een echte pessimist ziet de goede dingen naar mijn mening wel degelijk, maar denkt dan toch dat er weer iets raars, onverklaarbaars, onverwachts, maar in ieder geval ook iets naars en vervelends staat te gebeuren. "Het kan toch niet goed aflopen, toch?" Pessimisten piekeren en denken dat ze geen invloed hebben op gebeurtenissen. "Aaargh...zie je? Ik heb ook altijd pech!". 

Een echt optimist ziet ook dat er slechte dingen zijn, maar gelooft in een goede uitkomst. "Maak je niet gek! Het komt altijd goed!" De optimist piekert niet, maar laat alles op zich afkomen. Dat is misschien soms naïef, maar is het dom? Hmmm.....

Maar wat is dan een realist? Kijkt diegene dan alleen naar de feiten? Nou, nee, hij is wel iemand die met beide benen op de grond staat en geen hoge, maar ook geen lage verwachtingen van het leven heeft. Hij weet dat er dingen mis zullen gaan, verdriet om de hoek kan kijken. De realist weet dat hij daarmee om moet leren gaan. Ook weet hij dat er mooi dingen zullen gebeuren en daar kan hij dan ook van genieten. 

Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat optimistische mensen gelukkiger zijn. Ze liggen minder vaak wakker, gaan gemoedelijker door het leven en bereiken vaker hun doelen. Pessimisten jagen vaak niet eens hun doelen na, omdat ze toch al van te voren denken dat ze gaan falen. 

Weet je van jezelf dat je al lichtelijk pessimistisch bent ingesteld? Omring je dan maar liever niet met nog meer zwartkijkers en doemdenkers. Want dan wordt je langzaam maar zeker een depressimist! Laat je liever aansteken door de dromers en de blije vogels. 

Ik heb nu even nagedacht en nee ik ben niet de eeuwige optimist. Ik denk niet bij elke situatie dat het wel weer allemaal goed komt. Sommige dingen zijn gewoon erg en kun je met geen mogelijkheid anders bekijken. Maar ik weet wel dat het uiteindelijk goed gaat komen en dat ik me dan weer beter ga voelen. Ik hou wel heel erg van optimistische gedachten, maar dan vanuit een reëel perspectief. 

Dus ik ben een optimistisch realist. 

.........................................................................................................................................................................maar.................................ik las het mijn stuk even terug. En ik moest slikken. Want, wat schrijf ik daar eigenlijk? Optimistisch Realist. Klopt dat wel? Wil ik dat wel zijn? Beschrijft dat nou wel wat ik ben? Waar is mijn dromerigheid? Mijn fantasie? Dit klinkt zo klinisch en steriel.....en ben ik dat wel? 

Nope....

Ik dook dus weer het wereldwijde web in, hè, dat begrijp je. Ik begon te lezen over opportunisten (alleen uit op het eigen voordeel), idealisten (hebben veel idealen en willen een betere wereld), nihilisten (de waarheid bestaat helemaal niet) en escapisten (ontvluchten de realiteit heel graag). 

OMG! Je begrijpt het....mijn LOMLOM (Levensomgeving Meter in het kwadraat) sloeg op hol...en tja, dat betekent: ik ben de weg kwijt. 

En weet je wat? Ik heb er niks mee...met die etiketjes. Ik ga het anders doen. Ik ga het bekijken, zoals ik het bekijk. Ik laat mij leiden door gevoel, intuïtie en common sense. Soms voel je al aan dat het niet echt een goed idee is. Is dat pessimistisch? Nee, soms voelt iets niet goed. Soms moet je jezelf oppeppen en zeggen: YEAH! Vandaag wordt AMAZING en WHATEVER! Lekker "opti" van achter tot voren!! Vaak moet je je idealen en het algemene wereldwelzijn absoluut voor laten gaan (wat ideaal!) en soms ga je gewoon even lekker voor je eigen voordeel (take your own opportunity!). En is het niet heerlijk om even keihard de muziek aan te zetten en de waarheid te negeren (nihil nihilistisch zijn is echt fijn soms!), terwijl je de realiteit ontvlucht (oftewel escapisteert of hoe noem je dat?).

Ik ben een "optisemipessirealopporidealisnihilescapistioloog". En dat bevalt me wel. Leg je gevoel, je kennis en je geweten soms toch maar gewoon op de weegschaal en kijk dan waar je je goed bij voelt en wat past bij je situatie. Soms voorzichtig en soms onstuimig. 

Nieuwe kennis, nieuwe zienswijzen....kennis maakt rijk, daar ben ik nu wel achter. Vooral zelfkennis. Hoe meer ik mezelf leer kennen, hoe meer het leven leesbaar wordt. Fijn! 

Heel veel liefs, van de "optisemipessirealopporidealisnihilescapistioloog" in hart en nieren. xxx

'