Wijsheid versus kennis. Hoe slim ben jij? Maar nog belangrijker....hoe wijs ben jij?
De man die lange tijd heeft geleerd stapt in zijn auto. Jaren heeft hij erover gedaan om zo slim te worden als hij is. Uren lang studeren in een klein zolderkamertje in zijn ouderlijk huis. Daarna doorleren in zijn kleine studentenkamer. Ploeteren om elk examen goed af te ronden. Hij heeft hard gewerkt voor zijn Audi A6. Hij vergeet soms wel eens dat zijn ouders (een hardwerkende bouwvakker en een huisvrouw) al hun geld in zijn studie hebben gestoken. Laat dat 'soms weleens' maar weg. Hij is van mening dat hij zijn succes compleet aan zijn eigen intelligentie te danken heeft. Hij is zelfs van mening dat zijn vader het maar bitter slecht heeft gedaan allemaal.
"Wie wordt er nou bouwvakker? Dat is ook de reden dat de goede man niet meer fatsoenlijk uit zijn stoel komt. Rug kapot. Maar ja, had 'ie maar moeten doorleren".
Hij parkeert zijn auto in de garage van de multinational waar hij al een aantal jaren werkt. Hij zit met zijn gedachten al in de eerste meeting van de dag en laat de deur achter zich dichtvallen. Deze deur valt dicht voor de neus van zijn collega Tessa van de afdeling Sales. Zij heeft haar handen vol met tassen vol traktaties voor alle afdelingen. Ze is jarig. Een van de tassen glipt uit haar hand. En laat dat nu net de tas zijn met de pot vol snoepjes. Hij knalt op de grond en spat uit elkaar. Hij kijkt achter zich.
"Dom wicht. Kan niet eens fatsoenlijk een tas vasthouden. Dat die hier nog werkt".
De meeting begint. Belangrijke zaken worden doorgespit. Zijn assistent Harm komt een half uur te laat. Zijn dochtertje is ziek en hij moest eerst oppas regelen. Harm krijgt de volle laag.
"Dat noemt zich assistent. Nog te beroerd om op tijd hier te zijn. En dan kom je met zo'n slap smoesje aanzetten? Daar heb je toch een vrouw voor?"
Pissed is ie. Hij werkt zich uit de naad om te zorgen dat de deadlines worden gehaald. Hij scoort, haalt binnen, zorgt voor omzet....succes.
"Harm kan het vergeten. Die vliegt eruit! Carrière gaat voor alles! Voor de andere dingen moet ie maar een nanny regelen of zorgen dat dat wijf van 'm thuis blijft....".
Het is waar. Hij is de drijvende kracht achter het bedrijf. De motor. Hij drijft iedereen ook op. Hij heeft het in zich. Met zijn kennis hebben ze het ver geschopt. Hij heeft alles. Een villa, een dikke auto, een boot, een lekker wijf (die wèl weet waar haar plek is) en een vakantiehuisje in Frankrijk.
Harm wordt die dag nog ontslagen. Zijn dochtertje heeft leukemie. Dat was dus de reden dat Harm te laat was. Dat wist de grote baas niet. Dat had ie wel kunnen weten. Harm heeft het namelijk verteld tijdens hun laatste overleg. Maar ja, business gaat voor.
"Dat privé gezwets bewaar je maar voor thuis".
De man heet trouwens Steve. Hij heeft alles. Hij weet ontzettend veel. Steve is slim.
Rond 23.00 uur komt Steve die avond thuis. Het huis is donker. Jacky, zijn vrouw, is sporten. Daar leeft ze voor. Botox en sporten. Steve moet haar hondje Diva uitlaten.
"Die kut Chihuahua. Pfff...die kakt maar in de tuin. Dat ruimt Freek (de tuinman) morgen wel weer op. Daar is ie immers voor. Voor de stront van die kut Chihuahua".
Steve grijnst voor zich uit, terwijl hij van zijn glas dure Whiskey nipt.
Zo gaat het leventje van Steve door. Dag na dag snauwt hij af, stuurt hij mensen naar huis, laat hij deuren voor neuzen dicht vallen. Hij verdient bakken met geld en laat een spoor van negativiteit achter.
Tot die ene dag. Steve staat vroeg op als altijd. Hij voelt zich anders. Niet fit. Maar goed, er moet geld worden verdient. Hij arriveert 5 minuten te laat. Niets voor hem. Tijdens de eerste meeting gaat het mis. Het zweet breekt hem uit en hij wordt misselijk en duizelig. Tessa vraagt of het wel gaat.
"Ziet het eruit of het gaat?!".
Hij duwt haar aan de kant en rent naar het toilet. Daar kijkt hij in de spiegel en schrikt. Zijn gezicht glimt van het zweet. De misselijkheid ebt weg. Het gaat alweer. En door...
Op het moment dat hij de vergaderzaal weer binnenstapt, weet hij zeker dat het niet goed is. Hij heeft pijn op zijn borst en het lijkt of zijn slokdarm in de fik staat. Hij zakt in elkaar en kijkt in paniek om zich heen. Niemand verroert zich. Iedereen staart hem aan en hij ontmoet in elk paar ogen schrik en....twijfel.....
"TWIJFEL? WTF! Help me dan, stelletje incompetente lamzakken! Zelfs dit kunnen jullie niet, dom geboren varkens!".
Hij wilde het denken, zoals hij zo vaak deed als ze weer onhandig, onkundig en dom handelden. Maar hij had het hardop gegild. Het waren zijn laatste woorden. Steve was een uitblinker. Zelfs in sterven was hij goed.
Harm gaat naar zijn begrafenis. Hoewel Steve een enorme klootzak was, vindt Harm zijn dood vreselijk. Elke dag hoopte Harm dat Steve zou inzien dat het leven mooier was dan geld, mooier dan status. Harm's dochtertje Sam was zeven jaar toen ze hem deze levenswijsheid heeft geleerd. Vanaf haar zesde levensjaar was Sam al ziek. Soms zo ziek dat ze haar bed niet uit kon. Op haar zevende verjaardag gingen ze naar het park. De lentezon scheen en de eerste bloesem verscheen aan de bomen.
"Wat is het nu mooi, papa. Het 'nu' is mooier dan mooi. Ik zou willen dat het altijd 'nu' zou kunnen zijn".
Zo zaten ze nog lang bij elkaar. Ze genoten van de bloesem, de vlinders, het zingen van de vogels...elk grassprietje vertelde een verhaal. Elke dag, elk uur, elke minuut met zijn dochter is onbetaalbaar. Sam is goud waard. Liefde is niet in geld uit te drukken. Status valt in het niet bij dat gevoel.
Sam is wijs en heeft Harm wijzer gemaakt. Wijsheid kan voortkomen uit ervaring. Verlies, verdriet, maar ook geluk kunnen ons levenslessen geven en kunnen ons wijzer maken. Maar wijsheid kan ook voortkomen uit onbevangenheid. Kinderen zijn immers, net als Sam, ontzettend wijs. Ze kunnen ons veel leren over het leven...als je er maar voor open staat.
Hoe slim je ook bent, werk alsjeblieft ook aan je wijsheid. Voel je niet verheven omdat je toevallig goed was op school. Omdat jouw ouders die studie konden betalen. We zijn allemaal gelijk. Intelligentie speelt geen rol. Het gaat om de manier waarop je in het leven staat, waarop je je leven invulling geeft.
Kies jij voor de weg van Steve? Succes voor alles en 'ik ben de beste'? Wat moet je met wijsheid als je slim bent?
Of ga je voor de weg van Harm? Sta je open voor levenslessen en neem je het leven zoals het is?
Wijsheid leert je omgaan met negativiteit. Wijsheid maakt je weerbaar en geeft je begrip en hoop.
Wees slim en kies wijs.
En Sam? Sam vecht door. Ze is er nog niet. Maar ze komt er wel. Harm is Steve dankbaar. Dankzij hem kreeg hij ontslag en dat heeft ervoor gezorgd dat Harm op zoek ging naar een beter passende baan met minder uren. Minder uren en dus meer tijd voor Sam. Minder uren en dus minder geld. Maar dat maakt niet uit. De mama van Sam werkt namelijk ook nog en met twee parttime banen redden ze het ook. Ze verkopen hun grote huis en kopen een kleiner, maar knus huisje in hetzelfde dorp. Sam is namelijk het allerbelangrijkste, samen met haar kleine zusje Saar. Harm is rijker dan Steve ooit is geweest.
In mijn leven heb ik al veel wijze lessen moeten verwerken. We zullen allemaal ons leven lang leren. En dan bedoel ik niet dat we altijd de boeken in moeten duiken. Soms leert het leven ons al meer dan genoeg.
Liefs,
Joyce
"Wie wordt er nou bouwvakker? Dat is ook de reden dat de goede man niet meer fatsoenlijk uit zijn stoel komt. Rug kapot. Maar ja, had 'ie maar moeten doorleren".
Hij parkeert zijn auto in de garage van de multinational waar hij al een aantal jaren werkt. Hij zit met zijn gedachten al in de eerste meeting van de dag en laat de deur achter zich dichtvallen. Deze deur valt dicht voor de neus van zijn collega Tessa van de afdeling Sales. Zij heeft haar handen vol met tassen vol traktaties voor alle afdelingen. Ze is jarig. Een van de tassen glipt uit haar hand. En laat dat nu net de tas zijn met de pot vol snoepjes. Hij knalt op de grond en spat uit elkaar. Hij kijkt achter zich.
"Dom wicht. Kan niet eens fatsoenlijk een tas vasthouden. Dat die hier nog werkt".
De meeting begint. Belangrijke zaken worden doorgespit. Zijn assistent Harm komt een half uur te laat. Zijn dochtertje is ziek en hij moest eerst oppas regelen. Harm krijgt de volle laag.
"Dat noemt zich assistent. Nog te beroerd om op tijd hier te zijn. En dan kom je met zo'n slap smoesje aanzetten? Daar heb je toch een vrouw voor?"
Pissed is ie. Hij werkt zich uit de naad om te zorgen dat de deadlines worden gehaald. Hij scoort, haalt binnen, zorgt voor omzet....succes.
"Harm kan het vergeten. Die vliegt eruit! Carrière gaat voor alles! Voor de andere dingen moet ie maar een nanny regelen of zorgen dat dat wijf van 'm thuis blijft....".
Het is waar. Hij is de drijvende kracht achter het bedrijf. De motor. Hij drijft iedereen ook op. Hij heeft het in zich. Met zijn kennis hebben ze het ver geschopt. Hij heeft alles. Een villa, een dikke auto, een boot, een lekker wijf (die wèl weet waar haar plek is) en een vakantiehuisje in Frankrijk.
Harm wordt die dag nog ontslagen. Zijn dochtertje heeft leukemie. Dat was dus de reden dat Harm te laat was. Dat wist de grote baas niet. Dat had ie wel kunnen weten. Harm heeft het namelijk verteld tijdens hun laatste overleg. Maar ja, business gaat voor.
"Dat privé gezwets bewaar je maar voor thuis".
De man heet trouwens Steve. Hij heeft alles. Hij weet ontzettend veel. Steve is slim.
Rond 23.00 uur komt Steve die avond thuis. Het huis is donker. Jacky, zijn vrouw, is sporten. Daar leeft ze voor. Botox en sporten. Steve moet haar hondje Diva uitlaten.
"Die kut Chihuahua. Pfff...die kakt maar in de tuin. Dat ruimt Freek (de tuinman) morgen wel weer op. Daar is ie immers voor. Voor de stront van die kut Chihuahua".
Steve grijnst voor zich uit, terwijl hij van zijn glas dure Whiskey nipt.
Zo gaat het leventje van Steve door. Dag na dag snauwt hij af, stuurt hij mensen naar huis, laat hij deuren voor neuzen dicht vallen. Hij verdient bakken met geld en laat een spoor van negativiteit achter.
Tot die ene dag. Steve staat vroeg op als altijd. Hij voelt zich anders. Niet fit. Maar goed, er moet geld worden verdient. Hij arriveert 5 minuten te laat. Niets voor hem. Tijdens de eerste meeting gaat het mis. Het zweet breekt hem uit en hij wordt misselijk en duizelig. Tessa vraagt of het wel gaat.
"Ziet het eruit of het gaat?!".
Hij duwt haar aan de kant en rent naar het toilet. Daar kijkt hij in de spiegel en schrikt. Zijn gezicht glimt van het zweet. De misselijkheid ebt weg. Het gaat alweer. En door...
Op het moment dat hij de vergaderzaal weer binnenstapt, weet hij zeker dat het niet goed is. Hij heeft pijn op zijn borst en het lijkt of zijn slokdarm in de fik staat. Hij zakt in elkaar en kijkt in paniek om zich heen. Niemand verroert zich. Iedereen staart hem aan en hij ontmoet in elk paar ogen schrik en....twijfel.....
"TWIJFEL? WTF! Help me dan, stelletje incompetente lamzakken! Zelfs dit kunnen jullie niet, dom geboren varkens!".
Hij wilde het denken, zoals hij zo vaak deed als ze weer onhandig, onkundig en dom handelden. Maar hij had het hardop gegild. Het waren zijn laatste woorden. Steve was een uitblinker. Zelfs in sterven was hij goed.
Harm gaat naar zijn begrafenis. Hoewel Steve een enorme klootzak was, vindt Harm zijn dood vreselijk. Elke dag hoopte Harm dat Steve zou inzien dat het leven mooier was dan geld, mooier dan status. Harm's dochtertje Sam was zeven jaar toen ze hem deze levenswijsheid heeft geleerd. Vanaf haar zesde levensjaar was Sam al ziek. Soms zo ziek dat ze haar bed niet uit kon. Op haar zevende verjaardag gingen ze naar het park. De lentezon scheen en de eerste bloesem verscheen aan de bomen.
"Wat is het nu mooi, papa. Het 'nu' is mooier dan mooi. Ik zou willen dat het altijd 'nu' zou kunnen zijn".
Zo zaten ze nog lang bij elkaar. Ze genoten van de bloesem, de vlinders, het zingen van de vogels...elk grassprietje vertelde een verhaal. Elke dag, elk uur, elke minuut met zijn dochter is onbetaalbaar. Sam is goud waard. Liefde is niet in geld uit te drukken. Status valt in het niet bij dat gevoel.
Sam is wijs en heeft Harm wijzer gemaakt. Wijsheid kan voortkomen uit ervaring. Verlies, verdriet, maar ook geluk kunnen ons levenslessen geven en kunnen ons wijzer maken. Maar wijsheid kan ook voortkomen uit onbevangenheid. Kinderen zijn immers, net als Sam, ontzettend wijs. Ze kunnen ons veel leren over het leven...als je er maar voor open staat.
Hoe slim je ook bent, werk alsjeblieft ook aan je wijsheid. Voel je niet verheven omdat je toevallig goed was op school. Omdat jouw ouders die studie konden betalen. We zijn allemaal gelijk. Intelligentie speelt geen rol. Het gaat om de manier waarop je in het leven staat, waarop je je leven invulling geeft.
Kies jij voor de weg van Steve? Succes voor alles en 'ik ben de beste'? Wat moet je met wijsheid als je slim bent?
Of ga je voor de weg van Harm? Sta je open voor levenslessen en neem je het leven zoals het is?
Wijsheid leert je omgaan met negativiteit. Wijsheid maakt je weerbaar en geeft je begrip en hoop.
Wees slim en kies wijs.
En Sam? Sam vecht door. Ze is er nog niet. Maar ze komt er wel. Harm is Steve dankbaar. Dankzij hem kreeg hij ontslag en dat heeft ervoor gezorgd dat Harm op zoek ging naar een beter passende baan met minder uren. Minder uren en dus meer tijd voor Sam. Minder uren en dus minder geld. Maar dat maakt niet uit. De mama van Sam werkt namelijk ook nog en met twee parttime banen redden ze het ook. Ze verkopen hun grote huis en kopen een kleiner, maar knus huisje in hetzelfde dorp. Sam is namelijk het allerbelangrijkste, samen met haar kleine zusje Saar. Harm is rijker dan Steve ooit is geweest.
In mijn leven heb ik al veel wijze lessen moeten verwerken. We zullen allemaal ons leven lang leren. En dan bedoel ik niet dat we altijd de boeken in moeten duiken. Soms leert het leven ons al meer dan genoeg.
Liefs,
Joyce
Reacties
Een reactie posten